Milenko Šuša (Sremska Mitrovica, 1936 – Beograd, 2022) je diplomirao na Katedri za brodogradnju Mašinskog fakulteta u Beogradu 1960, a doktorirao je disertacijom „Sposobnost broda za plovidbu nakon pretrpljenih velikih deformacija” 1991. godine. Zapošljava se montaži fabrike „Milan Stepanović – Matroz” u Sremskoj Mitrovici, potom prelazi u brodogradilište „Sava” u Mačvanskoj Mitrovici na mesto tehničkog direktora i, kasnije, na mesto tehničkog direktora u brodogradilište „Tito” u Beogradu. Konačno prelazi u Jugoslovenski registar brodova, gde je do odlaska u penziju radio kao vršilac dužnosti direktora. Dugi niz godina bio je honorarni profesor za predmet Tehnologija brodogradnje u Srednjotehničkoj brodarskoj školi u Beogradu, a 1985. godine je izabran za honorarnog nastavnika za predmet sa istim nazivom i na Višoj školi – Politehničkoj akademiji u Beogradu.

Po završetku studija kratko je radio kao asistent na predmetu Otpornost materijala. Godine 1998. izabran je za honorarnog docenta na Mašinskom fakultetu u Beogradu, za predmet Tehnologija brodogradnje na Katedri za brodogradnju, gde je predavao do odlaska u penziju 2006. godine. Objavio je udžbenik „Tehnologija brodogradnje” 2007. godine, koji je i dalje osnovna literatura za ovaj predmet kao i vredan materijal za sve inženjere brodogradnje uključene u proces proizvodnje.

Objavio je niz stručnih i naučnih radova. Autor je većeg broja projekata (potiskivača, pontona, pontonskih mostova) i inovacija u oblasti tehnologije brodogradnje. U okviru Međunarodnog udruženja institucija tehničkog nadzora i klasifikacija (TSCI) bio je zadužen kao autor za „Pravila za klasifikaciju i gradnju brodova, Deo 2-Trup”.