Branislav Bilen (Kraljevo, 1931 – Beograd, 2009) je diplomirao 1956. na Brodograđevnom odseku Fakulteta strojarstva i brodogradnje u Zagrebu, a doktorirao 1974. godine na Mašinskom fakultetu u Beogradu disertacijom „Kvantitativna analiza oblika sapnice kao elementa brodskog propulzivnog organa”. Po završetku studija, kratko vreme je radio u Institutu za brodsku hidrodinamiku u Zagrebu, a zatim dvadeset godina u brodogradilištu „Tito” u Beogradu i dvadeset godina u Institutu tehničkih nauka SANU (od 1981. do 2001. kao direktor).

Od 1982. je radio kao vanredni, a od 1987. kao redovni profesor na Katedri za brodogradnju (do penzionisanja 1997. godine). Držao je predavanja iz predmeta Projektovanje broda, Otpor i kretanje broda, Geometrija i statika broda, Konstrukcija broda i Tehnologija brodogradnje. Dugo godina je bio šef Katedre. Svoje ogromno iskustvo iz brodograđevne prakse ugrađivao je u fakultetska predavanja.

U toku više od dvadeset godina rada u brodogradilištu „Tito” izradio i realizovao veliki broj projekata bagera, rečnih, rečno-morskih i morskih brodova. Posebno treba istaći potiskivače, lučke remorkere, brodove snabdevače, obalne morske brodove, bagere vedričare – koji su svojom pojavom doprineli uvođenju novih tehnologija i koji su brojem svojih izvedbi potvrdili visoki tehnički nivo i obezbedili brodogradilištu visoku reputaciju u svetu i velike finansijske efekte u periodu dužem od dvadeset godina.

Od njegovih istraživačko-razvojnih projekata ističu se hidrostatička propulzija brodova, hidraulična vučna vitla, radijalna papučasta spojnica, modularna gradnja malogabaritnih brodova. Njegov teorijski doprinos sadržan je u velikom broju naučnih radova i tri monografije. Autor je većeg broja inovacija, četiri otkupljena patenta i osam priznatih patentnih rešenja.